Skip to main content

Posts

Kerusi Kapten

Blanchot: Malam Yang Panjang

Saya rasa setiap ahli falsafah akan mempunyai tempat dan cuaca di mana pemikirannya boleh bernyawa dengan bebas. Dalam dunia Michel Serres, misalnya, saya boleh dengar deru dan deburan ombak menghempas kalimatnya. Sementara dunia Gaston Bachelard ialah dunia pintu, tangga, laci, dan dinding. Kalau Maurice Blanchot lebih mudah untuk saya bayangkan: malam. Sebuah dunia di mana semua penulis telah hilang dan bahasa meninggalkan gema langkahnya di atas aspal jalan. 
Kita boleh juga kata sastera dan penulisan ialah falsafah Maurice Blanchot. Tetapi Blanchot bukan seorang pengkritik kerana dia bukan seorang Hermes. Dia bukan pentafsir, penterjemah, dan pembawa berita dari Olympus. Blanchot ialah hantu Orpheus. Nyanyian Blanchot ialah nyanyian bahasa di dalam kubur. Hanya orang mati boleh bercakap tentang kematian penulisan dan kehilangan pengarang. Sebab itu pemikiran Blanchot tidak boleh ditangkap dan dikurung di dalam botol. Bahasanya bukan bahasa dari alam kesedaran kita.  
Tetapi saya …

Latest Posts

Kesumat: Perbualan Bersama Johan Radzi

Percakapan Dalam Kamar Sapardi

Borges: Mimpi Sebuah Pembacaan

Di Manakah Objek Dalam Novel?

Novel Kedua: The Other Side

Auster: Menulis Pada Dinding

2666: Hans Reiter Berlari Ke Pantai

Dua Minggu Di Melaka

Mendewakan Gergasi

Novel Ketiga: The Light And The Dark